Szczepienia psa - co jest obowiązkowe, co zalecane i kiedy zaszczepić szczeniaka

Szczepienia psa dzielą się w Polsce na dwie kategorie i warto rozumieć różnicę, bo te kategorie często się myli. Jedno szczepienie jest obowiązkiem wynikającym z ustawy i jego brak to wykroczenie. Reszta to decyzja, którą podejmujesz razem z lekarzem, zależnie od tego, jak twój pies żyje.

Poniżej rozpisujemy, co jest czym. Konkretny plan dla twojego psa ustala lekarz przy pierwszej wizycie - ten artykuł ma podpowiedzieć, o co zapytać.

Obowiązkowe: wścieklizna

To jedyne szczepienie nałożone przepisami. Obowiązek dotyczy psów i wynika z ustawy o zdrowiu zwierząt.

Trzy rzeczy, które trzeba o nim wiedzieć:

• pierwsze szczepienie wykonuje się w ciągu 30 dni od ukończenia przez psa trzeciego miesiąca życia, a kolejne nie rzadziej niż co 12 miesięcy od ostatniego szczepienia

• szczepienie wykonuje wyłącznie lekarz weterynarii i musi zostać odnotowane w książeczce zdrowia lub paszporcie

• uchylanie się od obowiązku jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny

Wścieklizna to też jedyne szczepienie wymagane przy podróżowaniu za granicę - i tam obowiązuje dodatkowy warunek kolejności: chip musi być wszczepiony przed szczepieniem, inaczej szczepienie nie liczy się do celów paszportowych.

Zalecane: reszta

Pozostałe szczepienia nie są nakazane przepisami, ale w praktyce stanowią standard opieki. Najczęściej podawane są w jednym preparacie skojarzonym, więc to nie oznacza pięciu ukłuć.

Zwykle obejmują:

• nosówkę - choroba wirusowa atakująca układ oddechowy, pokarmowy i nerwowy, u szczeniąt często śmiertelna

• parwowirozę - wirusowe zapalenie jelit, jedno z głównych zagrożeń dla młodych psów, przenoszone przez kał i przedmioty

• zakaźne zapalenie wątroby (adenowiroza)

• leptospirozę - choroba bakteryjna, przenoszona głównie przez mocz gryzoni i wodę stojącą, groźna też dla człowieka

• parainfluenzę - jeden z czynników tak zwanego kaszlu kenelowego

Osobno, zależnie od trybu życia psa, lekarz może zaproponować szczepienie przeciwko bordetelozie (psy często przebywające w grupie: hotele, szkolenia, wystawy, psie przedszkola) albo babeszjozie, przenoszonej przez kleszcze.

Te ostatnie są dobrym przykładem tego, dlaczego nie ma jednego uniwersalnego planu: pies mieszkający w bloku i wychodzący na osiedlowy trawnik ma inne ryzyko niż pies biegający po lesie albo spędzający tydzień w hotelu dla zwierząt.

Kalendarz szczeniaka

Pierwsza seria szczepień to kilka wizyt w krótkich odstępach i to jest normalne - nie nadgorliwość lekarza.

Powód jest biologiczny: szczeniak dostaje od matki przeciwciała z siarą, które chronią go w pierwszych tygodniach, ale jednocześnie blokują działanie szczepionki. Nie da się z góry przewidzieć, kiedy dokładnie u konkretnego szczeniaka ta ochrona wygaśnie. Dlatego szczepi się kilkukrotnie, aż do uzyskania pewności, że organizm odpowiedział.

Przybliżony przebieg, który lekarz dopasuje do konkretnego psa:

1. pierwsze szczepienie - zwykle między szóstym a ósmym tygodniem życia

2. dawki przypominające - co dwa do czterech tygodni, zwykle dwie lub trzy

3. wścieklizna - w ciągu 30 dni od ukończenia trzeciego miesiąca życia

4. doszczepienie po roku, a potem powtarzanie według schematu ustalonego z lekarzem (przeciw wściekliźnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy)

Odstępów nie skraca się dla wygody i nie wydłuża bez powodu. Przerwa dłuższa niż zalecana może oznaczać konieczność powtórzenia części serii.

Spacery przed końcem serii - najtrudniejsza część

To realny dylemat i warto o nim wiedzieć zawczasu, bo dotyczy każdego nowego właściciela.

Z jednej strony szczeniak przed zakończeniem serii nie jest w pełni chroniony, a wirus parwowirozy długo utrzymuje się w środowisku - miejsca, gdzie bywa dużo psów, są ryzykowne. Z drugiej strony okres socjalizacji u psa kończy się mniej więcej w trzecim miesiącu życia, czyli przed zakończeniem serii. Szczeniak, który do tego czasu nie poznał ludzi, dźwięków, powierzchni i innych psów, częściej wyrasta na psa lękliwego - a to problem na kolejnych kilkanaście lat.

Nie ma tu rozwiązania idealnego i dlatego to jest pytanie do lekarza, a nie do internetu. W praktyce chodzi o to, żeby socjalizować poza miejscami największego ryzyka: nosić szczeniaka na rękach po mieście, zapraszać do domu zdrowych i zaszczepionych psów znajomych, chodzić w miejsca mało uczęszczane przez psy zamiast na osiedlowy wybieg.

Zapytaj o to wprost przy pierwszej wizycie. Dobry lekarz sam poruszy ten temat.

O co zapytać przy szczepieniu

Cztery pytania, które warto zadać, zanim wyjdziesz z gabinetu:

1. kiedy dokładnie następna dawka - poproś o zapisanie daty, nie o „za miesiąc”

2. od kiedy pies jest chroniony - odporność nie pojawia się w dniu ukłucia

3. co może się dziać po szczepieniu i co jest normalne, a co wymaga kontaktu - senność czy gorszy apetyt przez dobę są typowe, ale ustal z lekarzem, kiedy dzwonić

4. czy ten zestaw pasuje do trybu życia psa - hotel, las, wystawy, wyjazd za granicę

Sprawdź też, czy wpis trafił do książeczki: data, nazwa preparatu, numer serii, pieczątka i podpis. Bez tego szczepienie formalnie nie istnieje - przy wściekliźnie ma to znaczenie prawne, a przy pobycie w hotelu czy wyjeździe - praktyczne.

Kiedy szczepienia się nie wykonuje

Lekarz może odroczyć szczepienie u psa, który jest chory, gorączkuje, jest osłabiony albo ma zaostrzenie choroby przewlekłej. To nie jest odmowa, tylko przesunięcie - szczepi się zwierzę zdrowe, bo tylko takie odpowie na szczepionkę prawidłowo.

Dlatego każde szczepienie poprzedza krótkie badanie. Jeśli lekarz proponuje przełożenie, warto od razu ustalić nowy termin, żeby seria nie rozjechała się na tyle, by wymagać powtórki.

Gdzie zaszczepić psa

Szczepienia wykonuje praktycznie każda lecznica, a przy okazji tej samej wizyty często da się załatwić chipowanie albo paszport - jedna wizyta zamiast trzech.

W naszym katalogu znajdziesz lecznice w swojej okolicy wraz z adresami i numerami telefonów.