Jak przewieźć kota bez stresu - transporter, samochód i droga do lecznicy

Dla większości kotów najtrudniejszą częścią wizyty u weterynarza nie jest badanie ani zabieg, tylko wszystko, co dzieje się wcześniej: wyciąganie spod łóżka, wpychanie do transportera i droga.

To ma konsekwencje większe niż jeden zły poranek. Kot, który przyjeżdża do gabinetu wystraszony, jest trudniejszy do zbadania - ma przyspieszone tętno, napięte mięśnie i nie pozwala się dotknąć. Część rzeczy lekarz oceni gorzej, niż mógłby. A właściciel, dla którego każda wizyta jest wojną, odkłada kolejne.

Na szczęście większość tych problemów rozwiązuje odpowiedni sprzęt i przyzwyczajenie - to nie kwestia charakteru kota.

Najczęstszy błąd: transporter na specjalne okazje

Jeśli transporter stoi przez rok w piwnicy i pojawia się w mieszkaniu tylko wtedy, gdy jedziecie do weterynarza, kot nauczy się tego po dwóch razach. Widok transportera staje się zapowiedzią złych rzeczy i kot znika, zanim go otworzysz.

Rozwiązanie jest proste i darmowe: transporter zostaje w mieszkaniu na stałe, z otwartymi drzwiczkami, z kocykiem w środku, ustawiony w miejscu, gdzie kot lubi przebywać.

Dalej wystarczy nie robić z tego tematu. Czasem wrzuć smakołyk do środka. Czasem nakarm kota tuż obok, potem w wejściu, potem w głębi. Nie zamykaj drzwiczek przez pierwsze tygodnie. Chodzi o to, żeby kot wchodził tam sam, jak do zwykłego legowiska.

To jedna z tych rzeczy, które wymagają kilku tygodni i zero wysiłku, a zmieniają każdą kolejną wizytę przez następne kilkanaście lat.

Jaki transporter wybrać

Ta decyzja ma większe znaczenie, niż się wydaje, i większość ludzi wybiera źle, bo kupuje raz i na oko.

Model otwierany od góry, najlepiej rozkładany na pół. To kryterium numer jeden. Kot, który nie chce wyjść, w transporterze otwieranym tylko z przodu musi być wyciągany siłą - a to jest ta część wizyty, po której obie strony mają dość. W modelu rozkładanym zdejmuje się górę i kot zostaje na swoim kocyku podczas badania, co dla lekarza jest wygodniejsze, a dla kota o wiele mniej stresujące. Wiele lecznic wprost poleca takie modele.

Pozostałe kryteria:

• twarda konstrukcja, nie miękka torba - daje kotu oparcie i chroni przy szarpnięciu

• rozmiar pozwalający kotu stanąć, obrócić się i położyć, ale nie o wiele większy; w zbyt dużym kot obija się przy hamowaniu

• solidne zamknięcia - koty otwierają słabe zatrzaski, a kot uwolniony w jadącym samochodzie to realne niebezpieczeństwo

• łatwość mycia - przy dłuższej drodze zdarzają się wypadki

• jeden kot, jeden transporter, nawet jeśli koty się lubią; w stresie potrafią się na siebie rzucić

Dzień wyjazdu

Kolejność, która oszczędza nerwów:

1. Zamknij kota w jednym pokoju z wyprzedzeniem, zanim zaczniesz się pakować. Najlepiej w takim bez miejsca pod łóżkiem i bez wysokiej szafy. Kot wyczuwa przygotowania i znika, zanim zdążysz go zawołać.

2. Przygotuj transporter wcześniej - kocyk w środku, coś z zapachem domu, ewentualnie ulubiony smakołyk.

3. Nie karm kota obficie tuż przed drogą. Lekka głodówka zmniejsza ryzyko mdłości, a kot chętniej bierze smakołyki w gabinecie. Jeśli lecznica zaleciła głodówkę przed badaniem czy zabiegiem, trzymaj się tego zalecenia.

4. Wkładaj kota od góry, jeśli transporter się tak otwiera, a jeśli otwiera się tylko z przodu - tyłem do wejścia. Tyłem jest łatwiej, bo kot nie widzi otworu i mniej się rozpiera.

5. Nie goń kota po mieszkaniu. Pogoń podnosi stres na resztę dnia. Lepiej spokojnie, bez pośpiechu, z zamkniętymi drzwiami do reszty mieszkania.

Droga

W samochodzie:

• transporter zapięty pasem albo postawiony na podłodze za przednim fotelem, żeby nie przesuwał się przy hamowaniu

• przykryj transporter lekką tkaniną, tak by powietrze swobodnie krążyło. Nic nie uspokaja kota tak skutecznie jak ograniczenie bodźców

• spokojna jazda - płynne hamowanie, bez ostrych zakrętów, bez głośnej muzyki

• umiarkowana temperatura, bez nadmuchu prosto w transporter

• nie otwieraj transportera w aucie, nawet jeśli kot płacze. To najczęstsza droga do ucieczki na parkingu

W komunikacji miejskiej obowiązują te same zasady, a przykrycie transportera jest jeszcze ważniejsze, bo bodźców z zewnątrz jest więcej.

W poczekalni

• transporter na kolanach albo na krześle obok, nie na podłodze. Z poziomu podłogi kot widzi psie pyski na wysokości oczu

• przykryty ręcznikiem przez cały czas oczekiwania

• z dala od psów, jeśli układ poczekalni na to pozwala

• nie wyciągaj kota, żeby go pogłaskać albo pokazać komuś

Jeśli twój kot reaguje bardzo źle, powiedz o tym przy umawianiu wizyty. Część lecznic ma osobne godziny przyjęć dla kotów albo wydzieloną poczekalnię, a część dojeżdża do domu, co przy kocie panikarzu bywa najlepszym rozwiązaniem.

Kot, który panikuje mimo wszystko

Są koty, u których sama praca nad transporterem nie wystarczy. Warto wtedy porozmawiać z lekarzem, zamiast walczyć z nim przy każdej wizycie.

Dwie rzeczy do omówienia:

• preparaty uspokajające na czas podróży. Istnieją rozwiązania stosowane przed transportem, ale o ich doborze decyduje lekarz - dawka zależy od wagi, wieku i stanu zdrowia, a niektóre środki dla ludzi są dla kotów toksyczne. Nigdy nie podawaj niczego na własną rękę

• feromony syntetyczne stosowane w transporterze przed podróżą; pomagają części kotów, nie wszystkim

Trzecia droga to wizyta domowa, która przy kocie skrajnie źle znoszącym transport bywa nie luksusem, tylko jedynym sposobem, żeby kot był w ogóle badany regularnie. Ma granice - nie zrobi się w domu diagnostyki obrazowej ani zabiegu w znieczuleniu - ale do szczepienia, przeglądu i pobrania krwi wystarcza.

Dłuższa podróż

Przy przeprowadzce albo wyjeździe na wakacje dochodzą trzy rzeczy:

• postoje co kilka godzin, bez otwierania transportera; wystarczy sprawdzić kota i przewietrzyć auto

• woda - przy dłuższej drodze warto ją zaproponować na postoju, w płaskim naczyniu

• kuweta podróżna przy naprawdę długiej trasie, używana wyłącznie w aucie z zamkniętymi drzwiami i oknami

I rzecz najważniejsza przy każdej dłuższej podróży: kot musi być zachipowany, a dane w bazie aktualne. Ucieczka na trasie albo na parkingu to sytuacja, w której chip jest jedyną szansą na odzyskanie kota.

Gdzie szukać lecznicy przyjaznej kotom

Przy wyborze lecznicy dla kota warto zwrócić uwagę na rzeczy, które przy psie mają mniejsze znaczenie: odległość, układ poczekalni i to, czy lecznica ma osobne godziny dla kotów.

Najprościej zapytać o to przez telefon przy umawianiu pierwszej wizyty.

W naszym katalogu znajdziesz lecznice w swojej okolicy wraz z adresami i numerami telefonów.